Philippe Van Wolputte

Philippe Van Wolputte (°1982, Antwerpen) is een kunstenaar die al meer dan twintig jaar de vergeten plekken van onze steden wereldwijd opzoekt: bouwvallen, verlaten gebouwen, plekken die wachten op de sloophamer. Uit die verkenningen ontstaan installaties, foto’s en video’s die ons confronteren met wat we liever niet zien: sporen van economische teloorgang en ons onvermogen om vergankelijkheid te aanvaarden. Die plekken, die hij ‘stedelijke grotten’ noemt, reconstrueert hij ook vaak in de tentoonstellingsruimte zelf, als kelders, gewelven en catacomben. In ‘Child’s Play’ (2026) presenteert Van Wolputte een nieuwe reeks werken waarin de kunstenaar zijn blik richt op een onverwachte plek in de stad: de speeltuin, het onechte kind van architectuur en stedenbouw. Vertrouwde vormen worden omgevormd tot vervreemdende ontwerpen die balanceren tussen dystopie en utopie. De tentoonstelling neemt je mee op een parcours doorheen de Expozaal, geïnspireerd op locaties die de kunstenaar tijdens zijn urbane wandelingen is tegengekomen en die een diepe indruk op hem hebben achtergelaten. Het publiek kruipt in de schoenen van een urban explorer en beslist hoeveel doorzettingsvermogen het heeft om de tentoonstelling volledig te volbrengen en alles te ontdekken. Hiermee bevraagt Van Wolputte of er nog ruimte is voor vrijheid en zelfonderzoek, of laten we ons steeds vaker van bovenaf leiden? Daarnaast toont de kunstenaar een greep uit zijn twintigjarig oeuvre, waaronder werken als ‘Looking Back While Walking Forward’ (2013) en ‘Temporary Penetrable Exhibition Spaces’ (2005–2015), die de openbare ruimte als canvas gebruiken en gekenmerkt worden door een rauwe zwartwitbeeldtaal waarin krassen en vouwen niet weggewerkt, maar getoond worden. Ook werken zoals ‘Inhaling Minerals As-Best As Possible’ (2010) en ‘Give Off / Give Out’ (2011) komen aan bod, waarin de eeuwige asbestproblematiek centraal staat. Een tentoonstelling die je activiteit en nieuwsgierigheid uitdaagt: ontdek je haar zelf, of heb je het liever van horen zeggen?